Jak poradzić sobie z rozstaniem, gdy są dzieci: rozmowa, plan wychowawczy i mediacja

Rozstanie, gdy są dzieci, to dwie sprawy naraz: koniec związku dwojga dorosłych i dalsze wspólne rodzicielstwo. Poniżej: rozmowa z dzieckiem według wieku, czego unikać, co ustalić na piśmie, mediacja i jej koszty oraz numery pomocowe.

Jak poradzić sobie z rozstaniem, gdy są dzieci: dwa domy połączone ścieżką, rozmowa z dzieckiem, plan wychowawczy i mediacja
Spis treści

W skrócie

  • Dla dziecka ważny jest nie tylko sam fakt rozstania, ale też to, jak rodzice wyrażają i rozwiązują konflikt, niezależnie od tego, czy mieszkają razem. Tak wynika z przeglądu badań opublikowanego w 2018 roku.
  • Każde dziecko, niezależnie od wieku, powinno usłyszeć, że rozstanie nie jest jego winą, że nie musi go naprawiać i że oboje rodzice nadal je kochają.
  • Sąd uwzględnia pisemne porozumienie rodziców o wykonywaniu władzy rodzicielskiej i kontaktach z dzieckiem, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Dotyczy to rozwodu i rodziców, którzy nie byli małżeństwem.
  • Mediacja jest dobrowolna i niejawna. W sprawie o rozwód sąd może do niej skierować w każdym stanie sprawy.
  • Od 17 lutego 2026 roku mediacja z polecenia sądu w sprawie niemajątkowej kosztuje 300 zł za pierwsze posiedzenie i 200 zł za każde kolejne, łącznie nie więcej niż 900 zł, plus wydatki mediatora.

Co mówią badania o dzieciach po rozstaniu rodziców

Metaanaliza z 1991 roku objęła 92 badania porównujące dzieci rozwiedzionych rodziców z dziećmi z rodzin pełnych. Dzieci po rozwodzie wypadały gorzej w wielu obszarach, ale mediana różnicy wynosiła 0,14 odchylenia standardowego, czyli była niewielka. Najwięcej danych przemawiało za wyjaśnieniem, że źródłem trudności jest konflikt w rodzinie (Amato i Keith, 1991). Aktualizacja tej pracy, oparta na 67 badaniach z lat 90., pokazała, że różnice w wynikach szkolnych, zachowaniu, samopoczuciu, samoocenie i relacjach społecznych nadal występują (Amato, 2001).

Przegląd badań Harolda i Sellers (2018) doprecyzowuje, co w tym konflikcie szkodzi. Na dzieci wpływa to, jak rodzice wyrażają i rozwiązują spory, na całym zakresie od milczenia do przemocy. Dotyczy to zarówno rodziców, którzy mieszkają razem, jak i tych, którzy żyją osobno. Rozstania zwykle nie da się cofnąć, ale sposób prowadzenia sporu zależy od dorosłych.

Są też dane o tym, że wsparcie działa. W randomizowanym badaniu w USA sprawdzano program grupowy dla matek po rozwodzie oraz program dla matek połączony z zajęciami dla dzieci. Sześć lat później rozpoznane zaburzenie psychiczne w ostatnim roku miało 11% nastolatków z grupy programu łączonego i 23,5% z grupy kontrolnej, która dostała książki o przystosowaniu po rozwodzie (Wolchik i in., 2002).

Jak rozmawiać z dzieckiem o rozstaniu: według wieku

Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zaleca prosty, szczery język, na przykład: „Mama i tata mają trudności w dogadywaniu się” albo „Myślimy o tym, żeby zamieszkać osobno”. W każdym wieku dziecko powinno usłyszeć trzy rzeczy: że to nie jego wina, że nie może naprawić problemów dorosłych ani sprawić, żeby rodzice zostali razem, i że rodzice je kochają i go nie zostawią.

Jak poradzić sobie z rozstaniem, gdy są dzieci: infografika rozmowy z dzieckiem według wieku, typowe reakcje przedszkolaka, dziecka w wieku szkolnym i nastolatka oraz to, co pomaga
Rozmowa z dzieckiem według wieku, na podstawie materiałów AAP. Kliknij grafikę, żeby przejść do informacji o mediacjach rodzinnych, w których rodzice ustalają plan opieki nad dzieckiem.
WiekCo może się pojawićCo pomaga
Przedszkolaksmutek, lęk przed rozstaniem z jednym z rodziców, kłopoty z jedzeniem, snem, korzystaniem z nocnika, wybuchy złości, zachowania jak u młodszego dziecka, obwinianie siebiestały rytm dnia, spójne zasady i oczekiwania, więcej czułości, wielokrotne zapewnianie, że to nie jego wina i że oboje rodzice je kochają
Dziecko w wieku szkolnymzmienny nastrój, złość, rozkojarzenie, gorsze wyniki w szkole, nadzieja, że rodzice znów będą razem, obawa, że to przez nie, rozdarcie lojalności między rodzicamiodpowiedzi na konkretne pytania: gdzie będę mieszkać, czy zmienię szkołę, jak często zobaczę drugiego rodzica
Nastolatekwycofanie z rodziny lub od przyjaciół, złość, zachowania ryzykowne, przejmowanie roli dorosłego w rodzinie, zamartwianie się pieniędzmi, obniżony nastrójwięcej szczegółów o tym, co się zmieni, spokojne i otwarte rozmowy, wsparcie dla jego emocji i utrzymanie dotychczasowych oczekiwań co do zachowania

AAP wymienia pytania, które dzieci zadają najczęściej: dlaczego się rozstajecie, czy jeszcze się zejdziecie, gdzie będę mieszkać, czy będziemy się przeprowadzać, czy zmienię szkołę, czy to moja wina, jak często zobaczę drugiego rodzica, czy będziemy mieli mniej pieniędzy. Dobrze mieć na nie odpowiedzi przed pierwszą rozmową. Jeśli rozmowa o trudnych sprawach sprawia Ci kłopot, przeczytaj tekst o tym, jak prowadzić trudne rozmowy.

Czego unikać

  • Obwiniania drugiego rodzica przy dziecku. AAP zaleca, żeby nie obwiniać byłego partnera i nie okazywać przy dziecku złości na niego.
  • Szczegółów przyczyn rozstania. Według AAP dziecko nie potrzebuje ich znać, chyba że już je zna albo chodzi o jego bezpieczeństwo, na przykład przy przemocy domowej, przestępstwie lub uzależnieniu.
  • Sporów przy dziecku i przez dziecko. Dzieci reagują na sposób prowadzenia konfliktu także wtedy, gdy rodzice mieszkają osobno (Harold i Sellers, 2018). Wiadomości do drugiego rodzica przekazuj bezpośrednio.
  • Stawiania dziecka w roli dorosłego. AAP opisuje, że nastolatki mogą próbować przejmować rolę dorosłego w rodzinie i martwić się pieniędzmi. To sygnał, żeby zdjąć z nich ten ciężar, a nie z niego korzystać.
  • Rozdzielania rodzeństwa bez ważnego powodu. Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi, że rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

Plan wychowawczy i porozumienie rodzicielskie

W wyroku rozwodowym sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem, o kontaktach rodziców z dzieckiem i o tym, w jakiej wysokości każdy z rodziców ponosi koszty jego utrzymania i wychowania. Artykuł 58 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dodaje, że sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Bez takiego porozumienia sąd rozstrzyga sam, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców.

Rodzice, którzy nie byli małżeństwem, są w podobnej sytuacji. Zgodnie z art. 107 § 1 tego kodeksu sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie jej wykonywania i o kontaktach z dzieckiem. Kontakty to według art. 113 § 2 między innymi odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce stałego pobytu, rozmowy, korespondencja i komunikacja elektroniczna.

Takie porozumienie często nazywa się rodzicielskim planem wychowawczym. Wzór udostępniany przez Sąd Rejonowy w Przemyślu obejmuje między innymi:

  1. harmonogram opieki w roku szkolnym, w wakacje, ferie i święta, z miejscem przekazywania dziecka,
  2. opiekę sprawowaną przez inne osoby niż rodzice,
  3. decyzje w sprawach edukacji, zdrowia i wypoczynku oraz podział odpowiedzialności za inne ważne sprawy,
  4. dostęp obojga rodziców do ważnych informacji o dziecku,
  5. zasady zmiany miejsca pobytu dziecka,
  6. zobowiązanie, że rodzice nie będą podważać autorytetu i dobrego imienia drugiego rodzica,
  7. sposób wprowadzania zmian w porozumieniu i rozwiązywania problemów,
  8. podział kosztów utrzymania dziecka: szkoła, leczenie, zajęcia dodatkowe, ubrania, alimenty,
  9. sposób kontaktowania się rodziców przy wspólnych decyzjach.

Jeśli rozmowy kończą się kłótnią, ustalenia można wypracować w mediacji: art. 4452 Kodeksu postępowania cywilnego wprost wymienia sposób sprawowania władzy rodzicielskiej i kontakty z dziećmi jako jej przedmiot. Krok po kroku opisuje to tekst plan wychowawczy w mediacji.

A co z opieką naprzemienną? Szwedzkie badanie 147 839 uczniów klas szóstych i dziewiątych wykazało, że dzieci mieszkające po równo u obojga rodziców zgłaszały mniej dolegliwości psychosomatycznych niż dzieci mieszkające głównie lub tylko u jednego rodzica, ale więcej niż dzieci z rodzin pełnych (Bergström i in., 2015). To badanie przekrojowe, więc nie rozstrzyga o przyczynach; autorzy postulują badania podłużne.

Mediacja rodzinna: czym jest i kiedy sąd do niej kieruje

Mediacja to rozmowy stron z udziałem mediatora, których celem jest ugodowe załatwienie spornych kwestii. Kodeks postępowania cywilnego stanowi, że mediacja jest dobrowolna i prowadzi się ją na podstawie umowy stron albo postanowienia sądu (art. 1831). Postępowanie mediacyjne nie jest jawne, a propozycje ugodowe złożone w mediacji nie mogą być potem skutecznie przywoływane przed sądem (art. 1834).

W sprawach rodzinnych sąd może skierować strony do mediacji w kilku sytuacjach:

  • Szansa na utrzymanie małżeństwa. Jeżeli istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa, sąd może skierować strony do mediacji, a jej przedmiotem może być także pojednanie (art. 436).
  • Sprawy dzieci w rozwodzie. W każdym stanie sprawy o rozwód lub separację sąd może skierować strony do mediacji w sprawie potrzeb rodziny, alimentów, sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi i spraw majątkowych (art. 4452).
  • Każda sprawa cywilna. Sąd może skierować strony do mediacji na każdym etapie postępowania. Przed pierwszym posiedzeniem przewodniczący ocenia, czy to zrobić (art. 1838).

Skierowanie nie oznacza przymusu. Mediacji nie prowadzi się, jeżeli strona sprzeciwi się jej w ciągu tygodnia od ogłoszenia lub doręczenia postanowienia, chyba że wcześniej wyraziła zgodę (art. 1838 § 2). Sąd wyznacza czas trwania mediacji do trzech miesięcy, z możliwością przedłużenia (art. 18310). Jeżeli strony nie wybrały mediatora w sprawie o rozwód, sąd kieruje je do stałego mediatora z wiedzą między innymi z psychologii, pedagogiki, socjologii lub prawa i z praktyką w sprawach rodzinnych (art. 436 § 4). Ugodę zawartą przed mediatorem zatwierdza sąd (art. 18314).

Czy mediacja wpływa na dzieci po latach? W badaniu z losowym przydziałem rodzin do mediacji albo do postępowania sądowego o opiekę rodzice, z którymi dziecko nie mieszkało na stałe, po 12 latach byli bardziej zaangażowani w życie dzieci, częściej się z nimi kontaktowali i mieli większy wpływ na wspólne decyzje, jeśli wcześniej mediowali. Nie wiązało się to ze wzrostem konfliktu między rodzicami (Emery i in., 2001).

Ile kosztuje mediacja z polecenia sądu w 2026 roku

Stawki określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 12 lutego 2026 roku (Dz.U. 2026 poz. 170), które obowiązuje od 17 lutego 2026 roku i zastąpiło rozporządzenie z 2016 roku. W sprawach, w których sąd skierował strony do mediacji przed tą datą, stosuje się dawne przepisy.

Rodzaj sprawyWynagrodzenie mediatora
Sprawy niemajątkowe i majątkowe, w których nie da się ustalić wartości przedmiotu sporu300 zł za pierwsze posiedzenie, 200 zł za każde kolejne, łącznie nie więcej niż 900 zł
Te same sprawy, mediacja bez posiedzenia mediacyjnego300 zł za całość
Sprawy majątkowe do 200 000 zł2% wartości przedmiotu sporu, nie mniej niż 300 zł i nie więcej niż 4000 zł
Sprawy majątkowe powyżej 200 000 zł4000 zł plus 1% nadwyżki ponad 200 000 zł, nie więcej niż 8000 zł

Do wynagrodzenia mogą dojść udokumentowane wydatki mediatora: przejazdy, najem sali do 110 zł za posiedzenie i korespondencja do 50 zł. Jeżeli strony nie przystąpią do mediacji, mediatorowi przysługuje zwrot wydatków do 110 zł. Gdy mediator jest płatnikiem VAT, kwoty powiększa się o podatek. Koszty mediacji prowadzonej na skierowanie sądu zalicza się do kosztów procesu (art. 981 Kodeksu postępowania cywilnego).

Warto znać też dwie zasady zwrotu opłat sądowych. Sąd z urzędu zwraca połowę opłaty od pozwu o rozwód, jeżeli orzeka rozwód na zgodny wniosek stron bez orzekania o winie. Zwraca też trzy czwarte opłaty od pozwu, jeżeli w toku postępowania strony zawarły ugodę przed mediatorem po rozpoczęciu rozprawy (art. 79 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

Mediacje rodzinne: rozwód, alimenty, opieka nad dzieckiem. Opis spraw, w których mediacja pomaga ustalić plan opieki i kontakty.

Jak zadbać o siebie, żeby móc zadbać o dziecko

W badaniu Wolchik i współpracowników efekt przyniósł także sam program dla matek: po sześciu latach nastolatki z większymi problemami na starcie miały mniej objawów zaburzeń i rzadziej sięgały po alkohol i narkotyki niż w grupie kontrolnej. Wsparcie dla rodzica może więc przekładać się na dziecko.

Jeśli od tygodni czujesz się przeciążony lub przeciążona, sprawdź, jak duże jest obciążenie. Test DASS-21 mierzy nasilenie przygnębienia, lęku i stresu: 21 pytań, około 5 minut, wynik od razu i bez rejestracji. To kwestionariusz przesiewowy, nie diagnoza. Więcej o pierwszych miesiącach po rozpadzie małżeństwa znajdziesz w tekście rozwód: psychologiczna mapa przejścia, a jeśli czujesz, że rodzicielstwo zaczyna Cię przerastać, w artykule o wypaleniu rodzicielskim.

Gdzie szukać pomocy: numery sprawdzone 26.09.2026

NumerDla kogoKiedy i jak
116 111dzieci i młodzieżcodziennie, 24 godziny na dobę, także czat i wiadomości na 116111.pl; prowadzi Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę
800 12 12 12dzieci i młodzież, Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dzieckabezpłatnie, całą dobę, także czat; informacje na brpd.gov.pl
800 100 100dorośli, w sprawie bezpieczeństwa dzieci poniżej 18 latbezpłatnie, 5 dni w tygodniu, także e-mail; 800100100.pl
116 123dorośli w kryzysie emocjonalnymwedług 116sos.pl telefon i czat całą dobę, bezpłatnie
112każdyzagrożenie życia lub zdrowia

Na stronie 116 111 w części o domu i rodzinie jest zdanie, które warto powtórzyć dziecku: rozwód rodziców nigdy nie jest jego winą. Jeśli rozstanie wywołało u Ciebie kryzys, zajrzyj do tekstu kryzys psychiczny: co robić i gdzie się zgłosić.

Najczęstsze pytania

Jak powiedzieć dziecku o rozstaniu rodziców?

Prosto i szczerze, najlepiej bez szczegółów przyczyn. AAP zaleca, żeby dziecko usłyszało, że to nie jego wina, że nie może tego naprawić i że oboje rodzice nadal je kochają. Przygotuj odpowiedzi na pytania praktyczne: gdzie będzie mieszkać i kiedy zobaczy drugiego rodzica.

Jak rozstanie rodziców wpływa na 3-letnie lub 5-letnie dziecko?

Według AAP przedszkolaki mogą reagować smutkiem, lękiem przed rozłąką, kłopotami ze snem i jedzeniem, zachowaniami jak u młodszego dziecka i obwinianiem siebie. Pomagają stały rytm dnia, spójne zasady i więcej czułości.

Co to jest porozumienie rodzicielskie?

To pisemne ustalenie rodziców, jak wykonują władzę rodzicielską i jak wyglądają kontakty z dzieckiem. Sąd uwzględnia je, jeżeli jest zgodne z dobrem dziecka (art. 58 § 1 i art. 107 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Czy porozumienie rodzicielskie obejmuje alimenty?

Może. W wyroku rozwodowym sąd orzeka, w jakiej wysokości każdy z rodziców ponosi koszty utrzymania dziecka, a wzór planu z Sądu Rejonowego w Przemyślu ma osobny punkt o kosztach, w tym o alimentach.

Ile kosztuje mediacja rodzinna?

Mediacja z polecenia sądu w sprawie niemajątkowej: 300 zł za pierwsze posiedzenie, 200 zł za każde kolejne, maksymalnie 900 zł, plus wydatki i ewentualny VAT (Dz.U. 2026 poz. 170).

Ile trwa mediacja rozwodowa?

Kierując strony do mediacji, sąd wyznacza czas jej trwania do trzech miesięcy. Na zgodny wniosek stron lub z innych ważnych powodów termin może zostać przedłużony. Czasu mediacji nie wlicza się do czasu trwania postępowania sądowego (art. 18310 Kodeksu postępowania cywilnego).

Czy mediacja jest obowiązkowa?

Nie. Mediacja jest dobrowolna. Po skierowaniu przez sąd strona może się sprzeciwić w ciągu tygodnia od ogłoszenia lub doręczenia postanowienia, chyba że wcześniej wyraziła zgodę. Przewodniczący lub referendarz sądowy może jednak wezwać strony na spotkanie informacyjne o mediacji (art. 1838 § 4).

Rozstanie bez ślubu a dzieci: kto decyduje?

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym osobno, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i kontakty z dzieckiem, a jeżeli rodzice przedstawią zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie, pozostawia władzę obojgu (art. 107 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Źródła

  1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. 2026 poz. 236), art. 58, 107, 113. Tekst: art. 58, art. 107, art. 113, dostęp 26.09.2026.
  2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. 2026 poz. 468), art. 981, 1831, 1834, 1838, 18310, 18314, 436, 4452. Tekst: lexlege.pb.pl, dostęp 26.09.2026.
  3. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 lutego 2026 r. w sprawie wysokości wynagrodzenia i podlegających zwrotowi wydatków mediatora w postępowaniu cywilnym (Dz.U. 2026 poz. 170). Tekst: Dziennik Ustaw, ELI Sejmu, dostęp 26.09.2026.
  4. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. 2025 poz. 1228), art. 79. Tekst: lexlege.pb.pl, dostęp 26.09.2026.
  5. Sąd Rejonowy w Przemyślu, Wzory i formularze: Rodzicielski Plan Wychowawczy. przemysl.sr.gov.pl, dostęp 26.09.2026.
  6. American Academy of Pediatrics, HealthyChildren.org: Divorce and Separation: How to Help Your Child Adjust oraz How to Talk to Your Children about Divorce, dostęp 26.09.2026.
  7. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, 116 111: 116111.pl; 800 100 100: 800100100.pl; Rzecznik Praw Dziecka, 800 12 12 12: brpd.gov.pl; 116 123: 116sos.pl, dostęp 26.09.2026.
  8. Amato, P. R., Keith, B. (1991). Parental divorce and the well-being of children: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 110(1), 26-46. https://doi.org/10.1037/0033-2909.110.1.26
  9. Amato, P. R. (2001). Children of divorce in the 1990s: An update of the Amato and Keith (1991) meta-analysis. Journal of Family Psychology, 15(3), 355-370. https://doi.org/10.1037/0893-3200.15.3.355
  10. Harold, G. T., Sellers, R. (2018). Annual Research Review: Interparental conflict and youth psychopathology: an evidence review and practice focused update. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 59(4), 374-402. https://doi.org/10.1111/jcpp.12893
  11. Emery, R. E., Laumann-Billings, L., Waldron, M. C., Sbarra, D. A., Dillon, P. (2001). Child custody mediation and litigation: Custody, contact, and coparenting 12 years after initial dispute resolution. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 69(2), 323-332. https://doi.org/10.1037/0022-006X.69.2.323
  12. Wolchik, S. A., Sandler, I. N., Millsap, R. E., i in. (2002). Six-year follow-up of preventive interventions for children of divorce: A randomized controlled trial. JAMA, 288(15), 1874-1881. https://doi.org/10.1001/jama.288.15.1874
  13. Bergström, M., Fransson, E., Modin, B., i in. (2015). Fifty moves a year: is there an association between joint physical custody and psychosomatic problems in children? Journal of Epidemiology and Community Health, 69(8), 769-774. https://doi.org/10.1136/jech-2014-205058

Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnej ani konsultacji ze specjalistą. Przepisy, stawki i numery sprawdzono u źródeł 26.09.2026.

Średniozaawansowany
Trudne rozmowy, jak mówić to, czego się boisz powiedzieć
Techniki 12 min czytania

Trudne rozmowy, jak mówić to, czego się boisz powiedzieć

Stone, Patton i Heen (Harvard Negotiation Project): każda trudna rozmowa to *trzy* rozmowy jednocześnie, co się stało, jak czujemy, kim jesteśmy w tej historii. Patterson: w 'crucial conversations' większość ludzi wybiera między ucieczką a atakiem, oba sabotują wynik. Mapa, dzięki której rozmowa, której się boisz przez tygodnie, może odbyć się w 30 minut.

Czytaj więcej →
Średniozaawansowany
Wypalenie rodzicielskie: jak je rozpoznać i co pomaga
Radzenie sobie 12 min czytania

Wypalenie rodzicielskie: jak je rozpoznać i co pomaga

Roskam i Mikolajczak (2018) opracowali Parental Burnout Assessment, pierwszą walidowaną skalę specyficznie dla wypalenia rodzicielskiego. International study (42 kraje, 2021): wyższe wskaźniki w krajach indywidualistycznych, gdzie 'matka idealna' jest kulturowym imperatywem. Mikolajczak (2018): wypalenie rodzicielskie zwiększa ryzyko zaniedbania i przemocy wobec dziecka. Mapa zjawiska, którego boi się przyznać większość rodziców.

Czytaj więcej →